Książka nr 4 - WYNIKI

 Witajcie Kochani Czytelnicy.

Oto wyniki ostatniego konkursu. 

Komplet 8 punktów oraz ocenę celującą z języka polskiego 

otrzymują następujące osoby:

1. Nataszka Kulińska kl. 1a

2. Hania Kania kl. 1a

3. Michalinka Legień kl. 1a

4. Adaś Kamiński kl. 1a

5. Kamilek Marchewka kl. 2a

6. Dominiczka Ogórek kl. 2a

7. Jagódka Staszowska kl. 2a

8. Januszek Hańderek kl. 2a

9. Cassey Hampel kl. 3a

10. Zuzia Strypling kl. 3a

11. Szymon Bożek kl. 3a

Serdecznie Wam gratuluję !!!

A oto poprawne odpowiedzi:

1. Redakcja czasopisma, do której trafił Czarny Nosek znajdowała się w Warszawie.

2. Miś odpisywał dzieciom na ich listy.

3. Kartonowy pokoik przygotował dla Misia malarz- pan Michał.

4. Małgosia mieszkała na czwartym piętrze.

5. Rozalinda była lalką Małgosi.

6. Czarny Nosek wybrał się autobusem do cioci Małgosi.

7. Julcia nazwała Misia "Kosmaczek".

8. Miś zahaczył się o drzewo, a kiedy skończyła się burza Małgosia znalazła go na trawie.

Kochani ! Bądźcie czujni, gdyż szykuję dla Was kolejny konkurs

 i niedługo napiszę o nim na blogu ...

Książka nr 4 - pytania

Witajcie Drodzy Czytelnicy!

Oto pytania konkursowe do książki pt. "Pamiętnik Czarnego Noska":

1. W jakim mieście znajdowała się redakcja czasopisma, do której trafił Czarny Nosek?

2. Na czym polegała praca Misia w redakcji?

3. Kto przygotował dla Misia kartonowy pokoik?

4. Na którym piętrze mieszkała Małgosia?

5. Kim była Rozalinda?

6. Gdzie Czarny Nosek wybrał się autobusem?

7. Jak nazwała Misia dziewczynka imieniem Julcia?

8. Co się wydarzyło podczas wyprawy łódką?

Na Wasze odpowiedzi czekam do 27 lutego.

  

Piszcie niezmiennie na adres: m.michalowska83@gmail.com

Miłego czytania!

Książka nr 4

Witajcie Kochani Czytelnicy!

Oto tytuł kolejnej lektury w naszym konkursie.

Janina Porazińska - "Pamiętnik Czarnego Noska"

Pytania do tej książki znajdziecie tutaj końcem stycznia!

Miłego czytania!

Książka nr 3 - WYNIKI

 Drodzy Czytelnicy!

Witam Was w Nowym Roku...

Życzę Wam, aby był on dla Was szczęśliwy i obfitował w zdrowie i sukcesy szkolne!

Poniżej przedstawiam Wam wyniki naszego konkursu czytelniczego.

Cieszę się, że książka pt. "Piaskowy Wilk" przypadła Wam do gustu i tak chętnie ją przeczytaliście.

Ogłaszam, że komplet 10 punktów oraz ocenę celującą z języka polskiego otrzymują:

1. Wojtuś Madej kl. 1a

2. Adaś Kamiński kl. 1a

3. Hania Kania kl. 1a

4. Michalinka Legień kl. 1a

5. Michałek Micorek kl. 2a

6. Jagódka Staszowska kl. 2a

7. Kamilek Marchewka kl. 2a

8. Dominiczka Ogórek kl. 2a

9. Januszek Hańderek kl. 2a

10. Szymek Bożek kl. 3a

11. Zuzia Strypling kl. 3a

12. Cassey Hampel kl. 3a

SERDECZNIE WAM GRATULUJĘ!

A oto poprawne odpowiedzi na pytania konkursowe:

1.Karusia po raz pierwszy zobaczyła Piaskowego Wilka w piasku, na plaży.

2. Piaskowy Wilk przypominał wilczura, miał futerko w kolorze piasku.

3. Praca nic według Piaskowego Wilka to "nicnierobienie" i siedzenie bez ruchu.

4. Medalami za odwagę nazwano siniaki.

5. Karusia na śniadanie jadła owsiankę (płatki).

6. Karusia znalazła klucze taty przy drewutni, pomogła jej sroka.

7. Karusia nie chciała zaśpiewać piosenki..

8. Na kamieniu było wyryte imię praprababci Karusi- BRITA.

9. Piaskowy Wilk mieszkał w jałowcu i grocie.

10. Karusia bała się ciemności, bo myślała że w ciemnościach chowają się duchy i potwory. 

Bądźcie czujni, gdyż niebawem na blogu pojawi się tytuł kolejnej książki!

Życzenia świąteczne

Z okazji Świąt Bożego Narodzenia

życzę Wam Drodzy Czytelnicy

dużo zdrowia, radości i spokoju...

Spędźcie te Święta w gronie rodziny i przyjaciół!

Do zobaczenia w Nowym Roku!

Magdalena Michałowska  

Książka nr 3 - pytania

 Witajcie kochani Czytelnicy!

Poniżej przesyłam Wam pytania do książki pt. "Piaskowy Wilk":

1. Gdzie Karusia po raz pierwszy zobaczyła Piaskowego Wilka?

2. Jak wyglądał Piaskowy Wilk?

3. Co według Piaskowego Wilka oznaczała praca-nic?

4. Co nazwano medalami za odwagę?

5. Co Karusia zwykle jadła na śniadanie?

6. Gdzie Karusia znalazła klucze taty i kto pomógł jej w poszukiwaniach?

7. Dlaczego Karusia nie chciała zaśpiewać piosenki, o którą poprosiła ją ciocia?

8. Czyje imię było wyryte na kamieniu przy plaży?

9. Gdzie mieszkał Piaskowy Wilk?

10. Dlaczego Karusia bała się ciemności? Czy pokonała swój lęk?

Na odpowiedzi czekam do końca grudnia.

Piszcie niezmiennie na adres: m.michalowska83@gmail.com

Miłego czytania!

"O wróbelku Elemelku"- wyniki

 Witajcie drodzy Czytelnicy!

Jestem pełna podziwu dla Was, jak pięknie wykonaliście zadanie konkursowe.

Wiem, że pisanie opowieści może być trudnym zadaniem, ale Wy poradziliście sobie wyśmienicie!

Miałam baaaaaardzo duży problem, żeby wybrać najciekawsze prace.

Najchętniej wszystkim Wam dałabym maksymalną liczbę punktów w konkursie,

jednak nie mogę tego zrobić...

Tak więc po wielu, wielu godzinach wyłoniłam zwycięzców, którzy zajęli I, II i III miejsce.

Pozostałe osoby również nagradzam. Otrzymacie ocenę celującą z języka polskiego oraz dodatkowe 3 punkty w naszym konkursie całorocznym. 

Pamiętajcie, każdy punkt w naszym konkursie ma duże znaczenie!

A teraz ogłaszam wyniki...

Miejsce I oraz komplet 6 punktów otrzymują :

Januszek Hańderek z klasy II oraz Cassey Hampel z klasy III

Miejsce II oraz komplet 5 punktów otrzymują:

Kamil Marchewka z klasy II oraz Zuzia Strypling z klasy III

Miejsce III oraz komplet 4 punktów otrzymują:

Hania Kania i Michalinka Legień z klasy I

SERDECZNIE WAM GRATULUJĘ!

Poniżej udostępniam prace laureatów.

Januszek Hańderek

Wróbelek Elemelek podróżnikiem.

Postanowił raz wróbelek, wraz ze swoim przyjacielem, podróżnikiem znanym zostać, jak Martyna Wojciechowska. Jakoś tak to czasem bywa, że nowe lądy każdy wróbel kiedyś odkrywa.
Zabrał kompas, wziął lornetkę, wziął kuferek i już gotowy do drogi był nasz Elemelek.
Polecieli więc nad rzeczkę i na statek chcieli dostać się za chwileczkę. Lecz o statku ani widu, ani słychu.
Polecieli na lotnisko, tam to samo, na samolot, to już na pewno się nie dostaną.
Siedzą, myślą i główkują znowu nowy plan szykują.
Co tu robić, gdzie tu lecieć, żeby nowe kraje zwiedzić?
Pomyśleli, posiedzieli, kromki chleba wydziubali. Wtem nareszcie wymyślili.
"Ja wróbelek Elemelek, obce kraje zwiedzę innym razem,
a teraz wybiorę coś innego
i tu na miejscu zostanę piekarzem."


Wróbelek Elemelek dostaje zaproszenie.

Pewnego razu Elemelek dostał zaproszenie na podwieczorek na 17.00 do wiewiórki.
Bardzo się ucieszył, ale niestety nie wiedział co to za godzina. W szkole, kiedy pani Sowa opowiadała o zegarze, nie słuchał jakoś zbyt uważnie, bo bolał go akurat brzuszek z przejedzenia się muszkami. Poszedł zapytać dudka, ale ten był jeszcze gorszym uczniem, niż sam wróbelek. Poszli więc razem do myszki, która miała w kuchni piękny zegar. Ona wyjaśniła im, która to godzina 17.00. Okazało się, że zostały im jeszcze dwie godziny do podwieczorku. Myszka poczęstowała ich herbatką z bławatków. Po jakimś czasie zauważyli, że wskazówki na zegarze w ogóle się nie przesunęły. Elemelek, dudek i myszka, która też miała zaproszenie, pobiegli razem do wiewiórki myśląc, że na pewno się spóźnili. Jak się okazało właśnie wybiła 17.00, a wiewiórka pochwaliła wszystkich gości za punktualność.

Cassey Hampel

Kamil Marchewka

Zuzia Strypling

Opowieść o Elemelku:

Raz wróbelek Elemelek, wyszedł sobie na spacerek. Trochę lasem, trochę ścieżką, na spotkanie szedł z koleżką. Aż na ścieżce... kto to taki? Czy to lisek, czy to ptaki? Czy to żuczek? czy stokrotka? Kogo Elemelek spotkał? Podskakuje Elemelek, czy to drugi jest wróbelek?! Był to żuczek, kolorowy, i zielony i bordowy. Czułki miał malutkie takie, chociaż sporym był robakiem. Elemelek zachwycony, mrużył oczy, był zdziwiony. Nie opowiem Wam za wiele, o tym jak ten Elemelek z żuczkiem spędził chwile miłe, bo się trochę już zmęczyłam... Żegnał żuczka Elemelek i buziaków dał mu wiele. "Na spotkanie idę w las, pa pa żuczku, na mnie czas!"

Hania Kania

„O wróbelku Elemelku co poszedł do ZOO”


Raz wróbelek Elemelek pofrunął do ZOO. Zaprosiła go żyrafa taka wysoka, że ho ho.

Zobaczył dużą wyspę, co zielona była. Chciał odpocząć chwilkę, podróż go zmęczyła.

To nie wyspa, to krokodyl ostrzegła go sójka. A krokodyl dał nura, zabawił się w nurka.

Wróbelek ledwo wskoczył na kamień niewielki. Zjadł znalezione wcześniej dwa misiowe żelki.

Wielki kamień, mnóstwo wody posiedzę godzinkę, zanim żyrafę odwiedzę choć na jedną chwilę.

Leci sznur przepiórek do wróbelka krzyczy: Elemelku, uważaj, tam tam, to nie głaz, to hipopotam!

Wystraszony Elemelek frunął jak szalony. Nie patrzył w żadne strony. Uderzył w wielkie drzewo - tak mu się zdawało.

Ale to żyrafa na szczęście była co wróbelka zaprosiła.

Michalina Legień

Bądźcie czujni, gdyż w przyszłym tygodniu pojawią się na blogu pytania do kolejnej książki!